noc muzeów

SALIGIA

Siedem wad charakteru (SALIGIA: Superbia, Avaritia, Luxuria, Invidia, Gula, Ira, Acedia), do których bezpośrednio odwołałem się
w tytule realizacji, jest symboliczną przyczyną duchowej, moralnej i fizycznej utraty równowagi. Podmiotem formalnym pracy była instalacja składająca się
z siedmiu kolumn mających 4,25 m wysokości. Dolną część każdego z siedmiu obiektów stanowi żeliwna półkula, która nadaje kolumnom– „wańkom-wstańkom” dynamikę, zarazem utrzymując ich równowagę. Kompozycja złożona z tak działających elementów umożliwia odbiorcy wchodzenie w interakcję z całym układem. Kolumna po pchnięciu, a nawet po położeniu na ziemi, wstaje i przekraczając pion, wychyla się po przeciwnej stronie. Dzięki temu kreuję environment, umożliwiam wejście w nieskończoną ilość dynamicznych układów. Kolumny na pierwszy rzut oka są monumentalne i stabilne, ale przy bliższym kontakcie okazują się chwiejne i podatne na odchylanie, są alegorią dwoistej natury człowieka: dobra i zła, które w nim drzemią.

Dnia 14.05. 2016 instalacja była prezentowana podczas Nocy Muzeów na terenie Parku Rzeźby w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

SALIGIA
Seven vices of human character (SALIGIA: Superbia, Avaritia, Luxuria, Invidia, Gula, Ira, Acedia), which were directly invoked in the title of my artwork are a symbolic cause of spiritual, moral and physical imbalance. The formal idea behind it was an installation of seven 4.25 m highcolumns. A cast iron hemisphere is thelower part of each of the seven objects and it contributes to the dynamism of the columns, following the idea of “wobbly man” toys, and their balance. This composition of elements in motion allows the viewer to inter-act with the entire structure. After a column is pushed or even laid down, it is able to rise and, after attaining the vertical position, it emerges on the other side. Owing to these movements it is possible for me to create the environment andallow the viewer to inter-act with  an infinite number of dynamic compositions. At first glance the columns appear monumental and fixed, but when closely approached, they become unstable and shaky. Therefore, they could be interpreted as an allegory of man’s dual nature, that is good and evil, which are inherent in him.

Antoni Grabowski